Overwhelmed

"Buiten stormt 't als een gek, maar om eerlijk te zijn hierbinnen ook een beetje..."

Dit waren de woorden die ik op 8 februari 2004 las .. de woorden waarvan ik hoopte dat ik ze ooit zou horen. Ik vroeg me al af of ik het mezelf wijs (en gek) maakte ? waandenkbeelden ofzo :P ?

Na die woorden kon ik gelukkig een conclusie trekken: Vriendschap is schijnbaar 'n ilussie.. maar dit niet..

Not knowing

Desiring to know, this one thing.
the exit to the labyrinth of doubt.
Uncertain made certain,
the only way out
For not knowing will lead me,
even further in
Not knowing will be my,
undearest sin.
The maze is not lit,
no telling where to go
Still I keep searching to satisfy,
My desire to know ....

Weet je nog... toen? gelukkig heeft 't verlangen om te weten niet lang meer geduurd. Het wéten kwam al snel... er iets mee doen duurde even, om bepaalde redenen.

Fijn om terug te denken aan die tijd :) maar ook fijn om te denken aan hoe het nu is :)
Zélfs fijn om aan jouw meest kansloze momenten terug te denken... aan jou in 'n dronken idiote-Alex-bui bijvoorbeeld..

lees dit, en jullie weten genoeg:

Het spijt mij zóó erg, dat ik maar besloten heb een kaartje te sturen.

Het spijt me,
vergeef me,
ik kon het niet anders zegguh,

Het spijt me,
vergeef me,
Dus ik stuur een Kaartje...

Om het wat persoonlijker te maken,
heb ik ook nog een gedicht voor je
geschreven.. 'T gaat zo:

Het pad van het leven is donker,
't stukje van de WC skippen we, want het stonk er.
'K weet niet hoe ik dit anders zeggen moet,
Kan me ook niet echt concentrere.... pijn aan me voet.

Toch wil ik heel graag dat je heel goed beseft,
Dat sinds 5 december mijn grenzen zijn verlegt..
Zo'n vernuftig gedicht heb ik nog nooit geschreven,
en 'k weet zeker.... Heb jij nog nooit gekregen.

Maar om toch maar toe de point te komen,
En niet meer in de Poëzie te blijven dromen,
Ik schreef dit gedicht om jou iets te vertellen,
Hiervoor was saai gelul, ik zal't ff versnellen.

Want Linda, hoevaak heb ik nou al niet mijn excuses gedaan.
Dit keer meen ik het echt, Linda, Chiquita Banaan (?)
Kijk rijmen is niet mijn sterkste kant,
toch komt hopelijk dit gedicht in 'n lijstje aan de wand.

Het pad is donker, want je weet nooit wat voor je ligt,
Ik bedoel, 7 dagen gelee, kende ik je niet eens van gezicht.
Toch door menig chat-sessie te hebben volstaan,
Weet ik nu meer van je dan alleen je naam...

Zoals ik al zei, het pad is duister,
Daarom is het dit wat ik je toe-fluister,
Wees altijd bereidt op het onbekende,
ooh shit, 't word laat en tijd om dit te verzenden...

Nog evenetjes een paar dingetjes, op een rijtje,
Die chat-sessie-excuses-ding was natuurlijk een geintje.
Hierbij goed nieuws, dus verbleidt je...
Sinterklaas bestaat niet, en nep is z'n mijter...

Wat een gelul, dit slaat nergens op...
Daarom sla ik mezelf nu voor de kop.
En als ik het niet doe, doet Alex het wel,
Dus ik ga stoppen en wel heel snel.

Oh nee toch nog wat vergeten,
Kheb veel zin in morgen, dat moet je echt weten.
Lekker gezellig mt z'n allen op de bank,
En lekker nippen, aan glazen gevuld met drank...

Als je denkt dat dit mij veel moeite heeft gekost,
valt wel mee, de puzzel was zo opgelost...
Nogmaals sorry voor de tiende keer,
echt waar, ik doe het NOOOOOIT meer.

Want dan moet ik weer zo'n gedicht schrijven,
en dan mag ik zeker niet blijven...
Naja, dat was echt afgezaagd
maar dat geeft niet

Liefs, Paul

Hoe verzint iemand 't .. ik zou niet eens meer weten waar 't over ging, jij wel?

Hier stormt 't na meer dan twee jaar nog steeds trouwens :) in positieve zin, dat moet je weten! Buiten waait 't, regent 't en is het koud.. binnen is 't warm, mijn zogenaamde tweede moederhaardje lijkt wel... ;-)

Toen ik je net kende schreef ik je al dat ik alles behalve 'n goede schrijver ben. Ik probeer iets leuks en leesbaars van mijn blog te maken maar ben nog steeds uber inspiratieloos en daar baal ik van ...

Als je maar weet dat ik 't suuuuper naar m'n zin heb met je, de rest mag dat ook weten :)

ennnn...

I won’t ever stop lovely loving you ...

^^ truste xxx